Türküler

pastarchives

“Türküler, -bir medeniyet teorisi içinde düşünülmesi gereken- tavır ve söylemlerdir. Türkü, insanî kimliğimizi inşa etme araçlarından biridir. Biz bir Türkü medeniyetiyiz. Türkü bilmeyen kişilik zaafiyeti içindedir; iyi insan olamaz. Selahattin TURAN, 2007


Bir Çiçek

Bahar gelsin şu dağlara gideyim

Belki derdimize çare bir çiçek

Toplayıp devşirip harman edeyim

Açılan yaramı sara bir çiçek

Çünkü o da bir çiçeğin delisi

Kelebektir böceklerin âlisi

Yeşil yamaç tabiatın halısı

Nakış dökmüş ara ara bir çiçek

Kara taşta alageyik sesi var

O geyiğin ıssız taşta nesi var

Kavalın bir acı inlemesi var

Çobanı düşürmüş zara bir çiçek

Ben de bir aşığım Reyhanî adım

Sorun çiçeklere az mı yalvardım

Benim tabiattan bir tek muradım

Götüreyim nazlı yara bir çiçek

Âşık Yaşar Reyhanî (1932-2006)

Beni 1

Behey rüzgâr gider isen canana söyle beni

Lütfü ve keremi çoktur yakmasın böyle beni

Ben bu derde düş olalı bana Mecnun dediler

Ben nasıl Mecnun’um bilmem aramaz Leyla beni

Ben bu derde düş olalı gözlerim yaşta benim

Sinemi sitem kapladı gönlüm telaşta benim

Ne dizimde kuvvet kaldı ne aklım başta benim

İpsiz bağladı felek bir kaşı yayla beni

Ey Reyhanî hep düşündün dünyada han olmayı

Hiç aklına getirmedin bir kabristan olmayı

İstemem sensiz efendim tahta sultan olmayı

Bana köle deseler de sen kabul eyle beni

 

Beni 2

İlahi niyazım sana düşürme garip beni

Âlemin şahı Rabbena kılma muzdarip beni

Derdi senden alır isem dermanı kim neylesin

Sen bana benim demezsen kurtarmaz tabip beni

Geldi geçti gaflet ile bunca yıl ve seneler

Hep senin emrinde döner yorulmaz pervaneler

Dergâhına talip olmuş tabiri divaneler

Ne olur eyle yarabbi aklıma sahip beni

Ey Reyhanî neden akar durmaz göz pınarların

Gönül neylesin dünyayı olmazsa senin yârin

Bir gün olup okununca cümlesi âşıkların

Yunusların arasında eyleme kayıp beni

Aşık Reyhanî (1932-10 Aralık 2006)